Discover

Ελένη Σβορώνου: Απολαυστική, εναλλακτική, ιδιαίτερη

Η συγγραφέας Ελένη Σβορώνου είναι πολυγραφότατη, υπεύθυνη Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στο WWF Ελλάς, διδάσκει δημιουργική γραφή σε σεμινάρια για μικρούς και μεγάλους και εμψυχώνει παιδαγωγικά εργαστήρια για τη φύση και τον πολιτισμό.

ελενη-σβορωνου-συγγραφεας

Η συγγραφέας Ελένη Σβορώνου μοιάζει με αερικό σε κάθε της κίνηση και έκφραση, είτε αναφέρεται σε ένα τοπίο ή μια αστική στιγμή. Και αυτό καταφέρνει να το περνά και στα βιβλία της. Δεν περιγράφεται ακριβώς το χαρακτηριστικό αυτό. Είναι  πίσω από τις λέξεις και μέσα στην ενέργειά τους. Και πίσω από τις λέξεις της συνέντευξης που ακολουθεί.

Μην ξεχάσετε να στείλετε τις απαντήσεις σας στο δικό της ερώτημα. Θα το βρείτε στο τέλος της συνέντευξης.
Γράφω για να

απολαύσω μαζί με τους αναγνώστες τις πολλαπλές δυνατότητες ανάγνωσης του κόσμου. Για να δοκιμάσω μαζί τους την περιπέτεια μιας εναλλακτικής ερμηνείας. Την ελευθερία να δούμε τα πράγματα ανάποδα, λοξά, χρωματιστά, τραγουδιστά, παιχνιδιάρικα αλλά και σοβαρά.

Για να απελευθερωθούμε από την τυραννία της κυριολεξίας και της μόνης και μίας ορθής πρόσληψης της πραγματικότητας.

Διαβάζω για

τους ίδιους λόγους. Για να δω κάτω από τον αφρό των πραγμάτων, να δω πάλι το πρόσωπο του Ανθρώπου, αυτό που τόσο εύκολα μας διαφεύγει. Αυτό που οι καλλιτέχνες και οι τεχνουργοί ξέρουν να αποκαλύπτουν μέσα από την τέχνη τους.

σβορωνου-καλεντης-βιβλιοΤο πιο πρόσφατο δημοσιευμένο βιβλίο μου είναι…

το Λόρδος Βύρων και Έλγιν,εκδ. Καλέντης, εικ. Φίλιππος Φωτιάδης.

Έγραψα αυτό το βιβλίο γιατί

μου αρέσουν οι μικρές στιγμές που περνάνε απαρατήρητες στην Ιστορία. Οι στιγμές που μπορεί να συγκινήσουν περισσότερο από τα μεγάλα γεγονότα και να αποκαλύψουν ιστορικές αλήθειες αναδίδοντας ταυτόχρονα την αίσθηση πως όλα αυτά έγιναν από ανθρώπους με σάρκα και οστά, με μεγαλείο, πάθη και αδυναμες.

Ο λόρδος Βύρων, που έφριξε με την αρπαγή των μαρμάρων του Παρθενώνα από τον Έλγιν και κατήγγειλε το γεγονός δημοσίως από τότε, έτυχε να ταξιδέψει στο ίδιο πλοίο με αυτό που μετέφερε την τελευταία δόση των κλοπιμαίων! Τραγική ειρωνεία! Αυτό το ταξίδι ζωντανεύω στο βιβλίο. Μία στιγμή, μάλλον, του ταξιδιού, οπότε το πλοίο βρίσκεται σε καραντίνα, έξω από το λιμάνι της Μάλτας.

Η καλύτερη στιγμή ήταν

όταν…έκανα την έρευνα. Η βουτιά στις μαρτυρίες, η αναζήτηση μιας λεπτομέρειας που χρειάζεσαι για να αποδώσεις μια σκηνή, ή όλη την εποχή, και δεν τη βρίσκεις και βασανίζεσαι…Ωραίο βάσανο! Κι έρχεται η φαντασία να προσφέρει το συγκολλητικό υλικό στα θραύσματα που λείπουν.

Το αγαπημένο μου μέρος για να γράφω είναι

στο δωμάτιο αριθμός 6, στο μπαλκονάκι με θέα στο Αιγαίο, στο ίδιο πάντα «πανδοχείο» (αφού έχει οικογενειακή ατμόσφαιρα), στο κυκλαδονήσι που αγαπούμε.

Απαραίτητο εργαλείο γραφής

/δημιουργικότητας ο χρόνος, καταρχάς, αυτός που τρέχει σε άλλον ρυθμό, που ξέρει να χασομερά, να στρίβει, να παρεκκλίνει και να σε οδηγεί όπου θέλει αυτός ώσπου να τον επαναφέρεις στην τάξη μήπως και τελειώσεις εκείνη την παράγραφο! Αυτό το εργαλείο δε διατίθεται ποτέ σε επαρκείς ποσότητες!

Το άτομο που ήταν ο μεγαλύτερος καθηγητής γραφής ή έμπνευση είναι

οι μεγάλοι συγγραφείς, οι κλασικοί αλλά και οι σύγχρονοι. Αλλά και οι συνομιλητές στο ταξίδι της ανάγνωσης. Όλοι οι άνθρωποι με τους οποίους μοιραστήκαμε συγκινήσεις διαβάζοντας το ίδιο βιβλίο. Με τις συζητήσεις μας εμβαθύναμε και διευρύναμε τον ορίζοντα του βιβλίου. Και το αποτύπωμά του εντός μας.

Αυτήν τη στιγμή διαβάζετε…

την Ημερήσια Διάταξη του EricVuillard που είναι ένα μικρό αριστούργημα για τον τρόπο που συνδυάζει την ποιότητα της υψηλής λογοτεχνίας και το ύφος του ιστορικό ντοκουμέντου. Σου αφήνει μία πίκρα όμως. Πώς ήταν ο κόσμος λίγο πριν την προσάρτηση της Αυστρίας στο Γ’ Ράιχ…όπως ελπίζουμε να μην είναι ποτέ ξανά.

Αγαπημένο βιβλιοπωλείο…

η «Πολιτεία» για τους πάντα ενημερωμένους εργαζόμενους. Αλλά και το «Ο Γάτος Μαουρίτσιο», το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς με άποψη, αμιγώς παιδικό και μαγικό. Και το βιβλιοπωλείο Πλους στην παλιά πόλης τη Κέρκυρας. Εκεί εισάγεσαι σε αυτόν τον αργό χρόνο που λέγαμε…

Το αγαπημένο βιβλίο όλων των εποχών που δεν έγραψα είναι…

ο Πήτερ Παν. Το πλήρες και χωρίς συντομεύσεις κείμενο. Για τον τρόπο που αποδίδει τη γλύκα και τη μελαγχολία της παιδικής ηλικίας.

Ο αγαπημένος εικονογράφος είναι…

ο Ερικ Καρλ. Εικονογράφος και συγγραφέας μαζί. Θέλεις απλώς να χαθείς στον κόσμο του, να γίνεις κάμπια που θα μεταμορφωθεί σε πεταλούδα, αράχνη, χρωματιστό άλογο, θέλει αν πάρεις τη σκάλα και ν’ ανέβεις στο φεγγάρι. Είναι ο κόσμος μέσα από το μάτια του παιδιού.

Ένας λογοτεχνικός χαρακτήρας με τον οποίο θα ήθελα να κάνω διακοπές είναι…

η Ματίλντα. Θα ήταν σίγουρο ότι θα περνούσαμε αρκετές ώρες σιωπηλές διαβάζοντας κι ύστερα θα κάναμε περιπάτους και θα κουβεντιάζαμε. Κι ύστερα θα κάναμε σκανταλιές με τις μαγικές της ιδιότητες.

Όταν δεν διαβάζω ή γράφω …

μοιράζομαι τη ζωή με τους ανθρώπους που αγαπώ.

Τι σας δίνει ενέργεια όταν γράφετε;

Το τσάι, ο καφές ή κάτι άλλο; Άπειρα λίτρα τσαγιού! Κι ένας κλεφτός υπνάκος μεσημεριανός, αν υπάρχει η πολυτέλεια χρόνου. Κι ένας περίπατος για να τακτοποιηθούν οι ιδέες.

Ποια είναι η αγαπημένη εποχή του χρόνου και γιατί.

Το καλοκαίρι. Για το δωμάτιο αριθμός 6.

σβορωνου-Λόρδος-Βύρων-και-ΈλγινΤι είναι αυτό που θα θέλατε να πείτε σε κάποιον που θέλει να γίνει συγγραφέας;

Να διαβάζει και να γράφει γι αυτά που αγαπά. Καμιά φορά και γι’ αυτά που δεν αγαπά. Βιβλία ενός είδους λογοτεχνίας ή δοκιμιακού λόγου που δεν αγαπήσαμε ιδιαίτερα βοηθάνε να πειθαρχήσουμε ως αναγνώστες και ως γραφιάδες να δοκιμάσουμε και άλλους τρόπους. Και μία θητεία σε εργαστήρια δημιουργικής γραφής βοηθάει γιατί μπαίνει κανείς σε μια σειρά. Έχω παρακολουθήσει κι εγώ και το έχω διαπιστώσει.

Ποια χαρακτηριστικά χρειάζονται περισσότερο οι συγγραφείς;

Ένα μόνο θα έλεγα: να απολαμβάνεις τον μοναχικό χρόνο που απαιτεί η συγγραφή και η ανάγνωση. Να τον αναζητάς, να τον νιώθεις σα νερό σε διψασμένη γη.

Ετοιμάζετε κάτι καινούριο;

Το δεύτερο βιβλίο της σειράς στην οποία ανήκει ο Λόρδος Βύρων και Έλγιν. Για την Αγιά Σοφιά.

Διάβασέ μας ένα απόσπασμα από ένα αγαπημένο σου παιδικό βιβλίο.

 «Κλαίω για τα πολύτιμα πετράδια» βόγκηξε ο Σνίφιν. «Δεν πήρα ούτε ένα».

Ο Σνούφκιν κάθισε δίπλα του και τον παρηγόρησε: «Ναι, ξέρω. Αλλά έτσι είναι όταν αρχίζεις και θέλεις να έχεις δικά σου διάφορα πράγματα. Εγώ δε θέλω να τα έχω. Τα κοιτάζω μόνο. Κι όταν φεύγω γι’ αλλού, τα παίρνω μαζί μου, μέσα στο μυαλό μου. Έτσι έχω τα χέρια μου πάντα ελεύθερα, αφού δε χρειάζεται να κουβαλάω βαλίτσα».

«Τα πολύτιμα πετράδια θα τα έβαζα στο σακίδιο» απάντησε ο δυστυχισμένος Σνίφιν. «Δε θα τα κουβαλούσα στα χέρια. Ούτε είναι το ίδιο να τα κοιτάζεις και να τα έχεις. Εγώ θέλω να τα πιάνω με τα χέρια μου και να ξέρω ότι είναι δικά μου».

«Δεν πειράζει, Σνίφιν» τον παρηγόρησε ο Μούμιν. «Σίγουρα θα βρούμε κι άλλους θησαυρούς. Σταμάτα να στεναχωριέσαι και πάμε να φάμε. Κάνει κρύο».

Κι έτσι γύρισαν περπατώντας στα σκοτεινά, βυθισμένος ο καθένας στις σκέψεις τους.»

(Κομήτης στην κοιλάδα, σ.σ.70-71)

Eίναι από το βιβλίο της Τούβε Γιάνσον, Κομήτης στην κοιλάδα, σε μετάφραση Μαρίας Αγγελίδου, Πατάκης, 2013.

Τα Μούμιν, τα πλάσματα που επινόησε η Φινλανδή συγγραφέας φιλοσοφούν συχνά πυκνά. Μου αρέσει να φιλοσοφώ μαζί με τα Μούμιν.

Τι είναι καλύτερο λοιπόν, κατέχεις τους θησαυρούς ή να τους κοιτάζεις μόνο και να τους κρατάς εντός σου;

Αναμένω τις απαντήσεις σας! 

Ευχαριστώ πολύ για τη συζήτηση.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

Πανδημία και παιδιά: Έκφραση μέσω της τέχνης

Αγγελική Θάνου: Πάθος, αγάπη, ενσυναίσθηση, τόλμη

Σχέση μητέρας – κόρης: Έξυπνες συμβουλές ανατροφής

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

Η ανησυχία είναι συνηθισμένη και στα παιδιά

Η ανησυχία δεν είναι ξένη για τα παιδιά. Και μπορεί να μη χρειάζεται να πληρώνουν λογαριασμούς και να μαγειρεύουν, αλλά όπως και οι ενήλικοι...

Μωρό και ύπνος στην αγκαλιά. Κακή συνήθεια ή όχι;

Μετά από ώρες κλάματος, μετά το φαγητό ή έπειτα από μια αναστάτωση  είναι μεγάλη ανακούφιση για το μωρό ο ύπνος στην αγκαλιά σας, παρόλο...

Κλαίει το μωρό σας; Έτσι θα το ηρεμήσετε (video)

Ο Dr. Robert Hamilton, παιδίατρος από τη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, πιστεύει ότι γνωρίζει το μυστικό για να ηρεμήσει ένα μωρό που κλαίει. Η...

Υπερπροστατευτικοί γονείς: Μια σύγχρονη επιζήμια τάση

Οι υπερπροστατευτικοί γονείς, στη σημερινή κοινωνία, αποτελούν μία τάση ολοένα αυξανόμενη - και ίσως επιζήμια. Πρόκειται για γονείς που βοηθούν το παιδί τους ακόμη...

Η συνταγή της βασιλικής οικογένειας για εορταστικά μπισκότα

H βασιλική οικογένεια μοιράστηκε τη συνταγή για χριστουγεννιάτικα μπισκότα Ως δώρο στους θαυμαστές τους σε όλο τον κόσμο, η βασιλική οικογένεια μοιράστηκε τη συνταγή για...